ไก่ทอดครึ่งๆ หัวไชเท้าเน้นๆ รสชาติของหยาดเหงื่อและความฝัน

ไก่ทอดครึ่งๆ หัวไชเท้าเน้นๆ รสชาติของหยาดเหงื่อและความฝัน
.
ดูจากหน้าปกคาดหวังว่าจะได้อ่านเรื่องราวอบอุ่นหัวใจเกี่ยวกับอาหาร พอได้อ่าน ก็...อ้าว นี่มันเรื่องสงครามเกาหลี ผิดคาด แต่มันสนุกมากเลยล่ะ เขียนได้น่าติดตาม คนที่ชอบดองหนังสือเป็นปีๆ อย่างเราอ่านจบในเวลาไม่กี่วัน
.
วรรคที่ชอบ
ถ้าจงรักภักดีต่อบริษัท ชีวิตก็จะมั่นคงและได้รับผลตอบแทนที่ดี แต่ดูสิ ตอนนี้เขาถูกบอกให้ลาออกโดยสมัครใจไปนั่งอยู่บ้านเฉยๆ เสียอย่างนั้น...
...ทำไมโรงเรียนถึงไม่สอนเด็กๆ ว่าโลกนี้มันไม่ได้เรียบง่ายแบบนั้นกันนะ...
"สงสัยการใช้ชีวิตตามที่คนอื่นสั่งจะไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องละมั้งครับ"
.
ไก่ทอดครึ่งๆ หัวไชเท้าเน้นๆ ถ่ายทอดชีวิตผู้คนในช่วงสงครามเกาหลี ระหว่างปี 1950 - 1990 ผ่านเรื่องสั้น 5 เรื่อง
ห่อผ้ามันเทศ
อาจุนโกะกับซุปยูเอ็น
ต็อกรามยอน
ต็อกโบกีมินจู
ไก่ทอดครึ่งๆ หัวไชเท้าเน้นๆ
.
ในแต่ละเรื่องห่างกันประมาณ 10 ปี
.
ห่อผ้ามันเทศ
เป็นช่วงสงครามเริ่มต้น ผู้คนอพยพหนีตาย ไม่มีอาหาร ไม่มียานพาหนะ ทุกคนเดินไปเรื่อยๆ ด้วยเท้าที่เจ็บปวด ความหวังอยู่ที่เมืองใหม่ข้างหน้าที่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร ถ้าหาอาหารหรือที่พักได้ระหว่างทางก็ดีไป ไม่งั้นก็ต้องนอนตายระหว่างทาง ผู้คนหิวโหยหาอะไรพอกินได้ประทังไปวันๆ ญาติมิตรแยกย้ายกระจัดกระจาย
.
อาจุนโกะกับซุปยูเอ็น
คนเริ่มตั้งตัวได้บ้าง มีบ้าน มีอาชีพ เริ่มมีร้านค้าขายของ บ้านไหนฐานะดีก็ส่งลูกไปโรงเรียน แต่คนส่วนใหญ่ต้องหางานทำ มีแต่งานใช้แรงงาน เสบียงของทหารอเมริกัน มีส่วนอย่างมากในการสร้างเมนูใหม่ๆ รวมทั้งพวกของดองก็กลายเป็นของที่ขาดไม่ได้
.
ต็อกรามยอน
คนเราอยู่ได้ด้วยความหวัง หวังว่าตั้งใจทำงานอย่างขยันอดทน จะสามารถยกระดับชีวิตขึ้นมาได้ โดยมีผู้นำเป็นที่ศรัทธาและยึดเหนี่ยวจิตใจ แต่ถ้าความศรัทธาถูกทรยศล่ะ
.
ต็อกโบกีมินจู
หนุ่มสาวที่มีอุดมการณ์ ต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงประเทศ ยังจะยืนหยัดได้อีกไหม ถ้าทำให้ครอบครัวเดือดร้อน สิ่งไหนสำคัญกว่ากัน
.
ไก่ทอดครึ่งๆ หัวไชเท้าเน้นๆ
ความฝันสวยงามล่มสลาย คนเคยมีงานการดีๆ ทำ อยู่บ้านหลังใหญ่ ส่งลูกไปเรียนเมืองนอก เหมือนฟ้าถล่มข้ามคืน เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ บริษัทล้มละลาย คนตกงาน เกิดการ layoff ครั้งใหญ่ ที่เคยคิดว่า แค่ขยันและซื่อสัตย์ก็พอแล้ว มันกลับไม่ใช่
.
อ่านแล้วว้าวเลย เราสงสัยมาตลอดว่า ทำไมอาหารเกาหลีถึงใส่พวก ไส้กรอก แฮม ลงไปในพวกซุปนะ มาม่าเกาหลีอีก ทำไมใส่พริกเผ็ดขนาดนั้น ของดองอีก ทำไมมีหลายอย่างจัง อ่านจบแล้วก็ตอบคำถามได้ทั้งหมดเลย กว่าจะเป็นเกาหลีอย่างทุกวันนี้ ก็ผ่านอะไรมามาก การต่อสู้ของผู้คน ไม่ว่าจะที่ไหน ก็ต้องใช้ความพยายามส่วนตัวกันทั้งนั้นสินะ
.
ผู้เขียน: Kim Soyeon (คิมโซยอน)
ผู้แปล: สุจิตราภา ขำวงศ์
สำนักพิมพ์: Page Publishing
ความยาว: 280 หน้า
.
#รีวิวหนังสือ #นิยายแปล #นิยายเกาหลี #หนังสืออ่านสนุก #QEDรีวิวหนังสือ
ถ้าชอบรีวิวนี้ ฝากกดไลก์กดแชร์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ 😊